ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ, ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ, «Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ»;

ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ, ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ, «Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΖΩΗ ΜΟΥ»;

Παρακολουθούμε δυο συνεταίρους, που τους ανήκει εμπορική επιχείρηση. Αντιμετωπίζουν σοβαρό οικονομικό πρόβλημα, αλλά ο καθένας τους θεωρεί ότι πρέπει να το λύσουν διαφορετικά, καθώς και οι γενικές τους αντιλήψεις είναι διαφορετικές: Ο ένας είναι γενικά αισιόδοξος, ο άλλος πάντα απαισιόδοξος. Τα επιχειρήματα τους είναι επίσης διαφορετικά, έχουν όμως τον ίδιο σκοπό, για το κοινό τους συμφέρον. Έχουν συνηθίσει να συζητούν, να βάζουν στη συζήτηση και ορισμένους από τους συνεργάτες τους και στο τέλος να αποφασίζουν, ποια είναι η καλύτερη λύση. Πάντα καταφέρνουν ώστε  οι απόψεις τους να συγκεραστούν κι έτσι η εταιρεία τους έχει ξεπεράσει εικοσαετή κερδοφόρα λειτουργία.

Έχουμε όμως και άλλα παραδείγματα ισχυρογνωμόνων συνεταίρων, όπου η διαφορετικότητα των απόψεών τους οδήγησε σε καταστροφή και διάλυση της συνεργασίας, με τεράστια ζημιά για τους ίδιους και τους εργαζόμενους.

Μια ψύχραιμη προσέγγιση του θέματος δείχνει, ότι τα διαφορετικά επιχειρήματα, ακόμη και εάν είναι εκ διαμέτρου αντίθετα, εμπλουτίζουν το θέμα και δεν το αναιρούν. Όταν εκφέρεις τη γνώμη σου και περιμένεις την αντίδραση του άλλου, είναι αυτονόητο, ότι δεν θα ακούσεις πάντα αυτό που θα σου άρεσε να ακούσεις. Ακούς την άποψη του άλλου, η οποία εκ προοιμίου  συνεπάγεται ήδη πλεονέκτημα για τη διαβούλευση: Αντί μία έχουμε δύο ή και περισσότερες απόψεις, που σαφώς είναι πιο συμφέρον από τη μια, ακόμη και αθροιστικά.

Η τοπική αυτοδιοίκηση γενικά και ιδιαίτερα οι μικροί δήμοι, θα έπρεπε μα εκλαμβάνονται επίσης ως συνεταιρισμοί κοινού σκοπού, στον οποίο συμμετέχουν όλοι οι πολίτες μέσω των αιρετών τους αντιπροσώπων. Ως εκ τούτου, στην τοπική αυτοδιοίκηση δεν νοείται «συμπολίτευση» και «αντιπολίτευση», αφού τόσο η λεγόμενη πλειοψηφία, όσο και η μειοψηφία, υποτίθεται ότι έχουν κοινό σκοπό και κοινό στόχο την προάσπιση των συμφερόντων του τόπου και των ανθρώπων του. Ενδεχομένως να έχουν διαφορετικές απόψεις για το πως μπορούν να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι, κάτι που είναι θεμιτό και ευκταίο, καθώς η διαφορετική γνώμη εμπλουτίζει τη δημοκρατία και ωφελεί το κοινό συμφέρον, εφόσον στο πλαίσιο του διαλόγου και της διαβούλευσης θα βρεθεί ο κοινός παρονομαστής…

Δυστυχώς όμως, πολύ συχνά, σχεδόν πάντα, το κοινό συμφέρον θυσιάζεται στην αλαζονεία και την ιδιοτέλεια για το πολιτικό κέρδος, ιδιαίτερα όταν αρχίζει η προεκλογική περίοδος, όπου αντί της λογικής, της ανεκτικότητας και της συναδελφοσύνης, πρυτανεύει το μίσος, η λασπολογία και ο κανιβαλισμός. Ξιφουλκούν νοερά και είναι έτοιμοι, πάντα νοερά, να πατήσουν επί πτωμάτων για να αναρριχηθούν, δίκην ερπετών, στην καρέκλα της εξουσίας.

Το κακό παράδειγμα προς αποφυγή, της κεντρικής πολιτικής σκηνής, δυστυχώς αντικατοπτρίζει την παθογένεια της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, του μονοκομματισμού και την αδυναμία επίτευξης συνεργασιών. Οι δήμοι και δη οι μικροί, δεν είναι μικρογραφία του κοινοβουλίου και της κυβέρνησης, είναι η μεγάλη παρέα του χωριού, της κωμόπολης και του νησιού, χωρίς μικρομέγαλες φαντασιώσεις επίδοξων… ταυρομάχων.

Χρειάζεται μεγάλη επαγρύπνηση, ώστε να μην εξαπατηθούν οι ψηφοφόροι και πέσουν στην παγίδα τέτοιων καιροσκόπων. Σίγουρα υπάρχουν και οι άλλοι, οι έντιμοι, οι πατριώτες, οι αλληλέγγυοι, εθελοντές υπηρέτες του κοινού συμφέροντος!

Υπάρχει ακόμη ελπίδα, η λογική, η αξιοπρέπεια και η ανθρωπιά να επιπλεύσουν, ώστε να επιστρέψει και να διατηρηθεί η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ!!!

Γιώργος Δ. Καλλιβρούσης