«ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΗΝ ΑΝΔΡΟ»

Μέχρι το πρόσφατο παρελθόν, όλοι οι Ανδριώτες, μόνιμοι κάτοικοι και όσοι για διάφορους λόγους είχαμε εγκατασταθεί σε άλλα μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού, είμασταν ισότιμοι και αισθανόμασταν σαν αδέλφια μεταξύ μας.

Όλα άλλαξαν, όταν από το πουθενά, εμφανίστηκε ένας γερασμένος άνδρας, που δήλωσε δημοσιογράφος και ισχυριζόταν ότι ο πατέρας του ήταν από την Άνδρο.

Κρέμασε πάνω του φωτογραφικές μηχανές και άλλα… «χαϊμαλιά» και άρχισε να μπαινοβγαίνει με το έτσι θέλω στα σπίτια και να φωτογραφίζει ότι έβλεπε, να γίνεται, απρόσκλητος, ομοτράπεζος ορισμένων κατά τη γνώμη του ισχυρών, να έχει γνώμη επί παντός επιστητού και να ασκεί, κακόβουλη, κριτική στα πάντα…

Το χειρότερο, κινούμενος από μανία επικράτησης, πιστός στην αρχή του «διαίρει και βασίλευε», άρχισε να εισάγει καινά δαιμόνια και να προξενεί έριδες, διαχωρίζοντας τους Ανδριώτες σε Βόρειους και Νότιους, καθώς και σε μόνιμους κατοίκους και επισκέπτες…

Ως συνήθως, αυτό το εκμεταλλεύτηκαν κάποιοι, ώστε με τη βοήθεια του να αναρριχηθούν στα ύπατα αξιώματα του νησιού. Έγιναν όμως υποχείρια του, καθότι εκείνος είναι ο πραγματικός παράγων, που από τα τα παρασκήνια κινεί τα νήματα και εξακολουθεί να διχάζει την κοινωνία.

Είναι τόσο μεγάλη η επιρροή του, ώστε άνθρωποι που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο νησί, να αποκαλούνται επισήμως, δια στόματος δημάρχου Λοτσάρη, όχι Ανδριώτες, αλλά: «με καταγωγή από την Άνδρο»…

Το φαινόμενο έχει προχωρήσει τόσο, που από «αδέλφια» γίναμε «συμπεθέροι» και από συνοδοιπόροι, ταξικοί εχθροί.

Η κοινωνική συνοχή έχει τιναχθεί στον αέρα και το μόνο κοινό σημείο που μας ενώνει πλέον όλους

, είναι η «ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΔΡΟ»!

Αυτός ο κοινός παρονομαστής, πρέπει να γίνει το εφαλτήριο για να επανέλθει η κοινωνική γαλήνη και η ομοψυχία που ενώνει όλους όσους έχουν στη χώρα μας κοινή ιδιαίτερη πατρίδα: Όσοι μένουν στην Άνδρο επειδή έτυχε ή το επέλεξαν, όσοι μένουν μακριά μεν, αλλά έχουν αφήσει την

καρδιά τους ή και το σπίτι τους στην Άνδρο και γενικά, όσοι όταν τους ρωτούν, λένε ότι είναι Ανδριώτες.

Δεν πρέπει να ανεχθούμε άλλο αυτό τον διαχωρισμό, ούτε τα υποχείρια που τοποθέτησαν στην τοπική διοίκηση, για να τον συντηρούν!

Γιώργος Δ.Καλλιβρούσης