Α Ν Τ Ι Π Α Ρ Α Γ Ω Γ Ι Κ Ο

Η Φιλοσοφία του Δικαίου, βοηθά σκεπτόμενους πολίτες να κατανοήσουν πλήρως την αναγκαιότητα και την απόλυτη λογική του Κράτους Δικαίου: Νομοθεσία, Δικαιοσύνη, Νομολογία, Δικαστήρια, Ετυμηγορία, Ποινή και ενίοτε Δικαστική Πλάνη.

Η εργασία, ως ένα από τα ύψιστα κοινωνικά αγαθά διέπεται από βασικές διατάξεις του Συντάγματος, τις συνακόλουθες νομοθετικές ρυθμίσεις και το εξειδικευμένο Εργατικό Δίκαιο.

Εάν ένας εργαζόμενος απολυθεί και χάσει τον προς το ζην μισθό του, ο μεν εχέφρων αναζητά νέα θέση εργασίας, εκείνος όμως που φρονεί ότι αδικήθηκε καταφεύγει στα δικαστήρια, τα οποία συνήθως και εφόσον έχει δίκιο, του εκδικάζουν κάποια αποζημίωση. Σε σπάνιες περιπτώσεις ακυρώνουν την απόλυση και δικαιούται να γυρίσει στην εργασία του. Μόνο σπανιότατα γίνεται αυτό στην πράξη εφικτό, γιατί η εμπιστοσύνη εργοδότη εργαζόμενου έχει τόσο κλονιστεί, που κινδυνεύει η εργασιακή ειρήνη, οπότε με κοινή συναίνεση και με την καταβολή εύλογης αποζημίωσης, παύει οριστικά η εργασιακή σχέση.

Στην πολιτική, οι συνθήκες είναι εντελώς διαφορετικές και δεν εφαρμόζεται το εργατικό δίκαιο:

Εάν ο πρωθυπουργός παύσει έναν υπουργό, χάνει, ο υπουργός, το μισθό του και επανέρχεται στα βουλευτικά έδρανα της συμπολίτευσης ή αλλάζει κόμμα και συνεχίζει τη ζωή του με τον μισθό του βουλευτή.

Εάν ο πρωθυπουργός χάσει τις εκλογές, ή αποχωρεί από την πολιτική και πάει σπίτι του ή συνεχίζει ως απλός βουλευτής με τον ανάλογο μισθό. Δεν έχει ακόμη ακουστεί, πολιτικοί να καταφεύγουν στα δικαστήρια, επειδή απολύθηκαν από θέσεις με μεγάλη αντιμισθία ή επειδή δεν εκλέχτηκαν…

Το ίδιο ισχύει και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση: Ο αντιδήμαρχος που παύεται και χάνει τον μισθό του, επιστρέφει στο επάγγελμά του και συνεχίζει ως άμισθος δημοτικός σύμβουλος τη θητεία του, χωρίς να ζητάει αποζημίωση.

Ο δήμαρχος που χάνει το αξίωμα του και τον μισθό του, επειδή οι πολίτες δεν τον εμπιστεύονται πιά, πάει σπίτι του και στο πρότερο επάγγελμα του ή κάθεται στο δημοτικό συμβούλιο ως άμισθος απλός σύμβουλος και επικεφαλής των συμβούλων του συνδυασμού του. Είναι εύλογο ότι δεν τον καλύπτει  το εργατικό δίκαιο για να ζητήσει οικονομική αποζημίωση ή κάποιο επίδομα επειδή δεν εκλέχτηκε κι έχασε τη δουλειά του…

Στην Άνδρο όμως, «το καλό το παλληκάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι», το Εκλογοδικείο!

«Που ξέρεις, μπορεί και να με ξανακάνει δήμαρχο για να μη χάσω τον μισθό μου»…

Με αυτά και μ αυτά όμως, η νέα δημοτική αρχή, που θέλει να προετοιμαστεί για να αντιμετωπίσει τα τρέχοντα και τα χρονίζοντα προβλήματα του τόπου, εμποδίζεται και η παραγωγή έργου κινδυνεύει.

Αυτά συμβαίνουν όταν η προσφυγή στη Δικαιοσύνη είναι προσχηματική και καταχρηστική. Στο διαδίκτυο αυτό έχει δικό του όνομα και λέγεται «τρολάρισμα», ενώ αυτοί που το προκαλούν λέγονται «τρολ»…

Μη χειρότερα

Γιώργος Δ. Καλλιβρούσης