ΠΡΑΣΙΝΑ ΜΕΛΑΝΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ…

Δεν συνηθίζω να μιλάω για τον εαυτό μου, γιατί το βρίσκω στείρο, κουραστικό και ανιαρό. Σήμερα όμως θα το κάνω σαν εισαγωγή στα ουσιώδη που θα ακολουθήσουν.

Διάλεξα μόνος μου το επάγγελμα που ακολούθησα και δεν ήταν κάποια συμπωματική συγκυρία, όπως συμβαίνει συχνά σήμερα με τα μόρια των Πανελλαδικών κλπ. Οδηγός μου ήταν η αγάπη μου για τον άνθρωπο και η απόφαση μου να τον υπηρετήσω, ώστε να απαλύνω τον πόνο του και να τον βοηθήσω στην αποκατάσταση και τη διατήρηση της υγείας του.

Είναι λοιπόν αυτονόητο, ότι όπως ο κτηνίατρος δεν μπορεί να μισεί το σκύλο επειδή γαυγίζει, τη γάτα επειδή βγάζει νύχια και την  αγελάδα επειδή αφοδεύει ανεξέλεγκτα,  έτσι κι εγώ δεν μπορώ να μισήσω κάποιον άνθρωπο για κάποια δυσάρεστα ανθρώπινα γνωρίσματα και τις ιδιαιτερότητες του. Στηλιτεύω όμως και απεχθάνομαι συμπεριφορές, που κατά τη γνώμη μου είναι αντικοινωνικές και μπορούν να γίνουν επικίνδυνες, τόσο για τον ίδιο, όσο και για τον κοινωνικό του περίγυρο.

Στο πλαίσιο αυτής της αντίληψης, έφτιαξα την προσωπική μου σελίδα, στην οποία έδωσα τον χαρακτηριστικό τίτλο «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ», με σκοπό να μεταφέρω τις σκέψεις μου και τις παραινέσεις μου, ώστε να υπάρξει και να διατηρηθεί το ευκταίο ισοζύγιο που συγκροτεί μια εύρυθμη κοινωνία. Είναι και αυτό μια υπηρεσία στον άνθρωπο και τις ανάγκες του, που ως γιατρός οφείλω να επιδιώκω και μετά τη συνταξιοδότηση μου.

Στο ίδιο πλαίσιο κινούνται και τα βιβλία μου, που δεν βελτιώνουν τη σύνταξη μου, όπως νομίζουν κάποιοι ανίδεοι, αλλά τη… ροκανίζουν…

Παρακολουθώ λοιπόν την επικαιρότητα και επεμβαίνω με τη γραφή μου, εκεί που νομίζω ότι μπορώ να φανώ χρήσιμος με ενημέρωση ή παραίνεση.

Σήμερα προβληματίστηκα, γιατί διάβασα μια δήλωση του απερχόμενου δημάρχου, που φαινομενικά τουλάχιστον διέφερε από πολλές προηγούμενες… Με αλλαγή ύφους και πλεύσης, έκανε κάθετη στροφή, επαγγελλόμενος ενότητα, συνεργασία και παύση της διχόνοιας, λες και ξαφνικά φωτίστηκε από το φως των Χριστουγέννων, άλλαξε και έγινε άλλος άνθρωπος. Μπορούν οι άνθρωποι να αλλάξουν; Εγώ πιστεύω ότι μπορούν, γι’ αυτό δίνω δεύτερη και τρίτη ευκαιρία… Αν κι έχω ξεγελαστεί από τον ίδιο άνθρωπο ήδη μια φορά, σκέφτηκα ότι ίσως τώρα και εν όψει των εορτών, άλλαξε πραγματικά και ετοιμαζόμουν να τον συγχαρώ και να του ευχηθώ.

Σε δεύτερη ανάγνωση όμως της δήλωσής του και σε παράλληλες δημοσιεύσεις του «κολαούζου» του (σ.σ. δεν είναι βρισιά, αλλά σηματοδοτεί τον οδηγό ή τον φορτικό άνθρωπο), άρχισα να αμφιβάλω και το έψαξα περισσότερο:

Σε προσεκτική ανάγνωση, δίπλα στις διαβεβαιώσεις για ενότητα και αλλαγή πλεύσης επανεμφανίζονται οι διθύραμβοι για τα έργα που έγιναν και αυτά που δρομολογήθηκαν επί δημαρχίας του και πόσο θα κινδύνευαν από τη νέα διοίκηση, χωρίς τη δική του συμμετοχή και επαγρύπνηση, εφόσον χρειαστεί να περάσει αυτός στην αντιπολίτευση. Περισσότερο ύποπτο υποκρισίας φαντάζει το αναμάσημα της  όχι και τόσο ενωτικής φράσης: «Όπως έχω πει και το επαναλαμβάνω ότι δεν πρόκειται να κάνω ως αντιπολίτευση, όσα μου έκαναν».

Όλη η δήλωση του τέως δημάρχου, σε συνδυασμό και με τα διχαστικά δημοσιεύματα του «κολαούζου» (μύδροι κατά του νέου δημάρχου, με ανεδαφικά επιχειρήματα, ότι δεν πανηγυρίζει, δεν συμμετέχει σε κάποιες δήθεν ενημερωτικές εκδηλώσεις νεοδιορισμένων παραγόντων και επειδή κινδυνεύει η Άνδρος να αποκλειστεί από τα προγράμματα της Περιφέρειας, επειδή άκουσον άκουσον, δεν παραβρέθηκε ο νεοεκλεγής δήμαρχος στη νέα ορκωμοσία του επανεκλεγέντα περιφερειάρχη, λες και  ο περιφερειάρχης μοιράζει τη δική του περιουσία στους φίλους και αυλοκόλακες, καθώς και άλλες παρόμοιες πολωτικές ανοησίες).  Αυτά μοιάζουν περισσότερο με συνέχιση του προεκλογικού αγώνα και της προεκλογικής πόλωσης και λιγότερο με χείρα φιλίας.

Στο βασανιστικό ερώτημα, γιατί τα κάνουν όλα αυτά μιας και δεν μας έχουν συνηθίσει να κάνουν κάτι, χωρίς να αποσκοπούν σε ίδιον όφελός, η απάντηση μπορεί ν είναι μόνο μία: Επειδή πιστεύουν, ότι μπορούν να ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ και προσπαθούν από τη μια να κατηγορούν τους αντιπάλους τους και από την άλλη να γίνονται αρεστοί στους ψηφοφόρους, που πιστεύουν ότι εάν το εκλογοδικείο δεν πιστεί από τις αιτιάσεις τους για «πράσινα στυλό» και «πράσινα άλογα» και δεν παραδεχτεί την αντένσταση της  άλλης πλευράς, ίσως καταλήξει σε σολομώντεια λύση ορίζοντας επαναληπτικές εκλογές σε κάποια εκλογικά τμήματα ή σε όλο το νησί. Όνειρο απατηλό βέβαια, αλλά θέλουν να είναι προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο και σκορπούν εκ των προτέρων λάσπη και… φρούδες υποσχέσεις…

Δεν είμαι νομικός, αλλά επειδή η άγνοια των νόμων δεν προστατεύει από την τιμωρία, έχω μελετήσει, περιστασιακά, αποφάσεις διαφόρων δικαστηρίων και έχω καταλάβει πόσο δύσκολο είναι, εκλογοδικεία να ανατρέψουν αποφάσεις πρωτοδικείων και να ακυρώσουν εκλογικά αποτελέσματα, επειδή κάποιοι τοπικοί άρχοντες δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την ήττα τους. Η ακυρότητα εκλογής ομοσπονδιακού προέδρου της Αυστρίας ήταν μια μοναδική περίπτωση που βασίστηκε σε αδιάσειστα στοιχεία εκτροπής. Οι υποψίες των ηττημένων της Άνδρου, μόνο μειδίαμα προξενούν…!

Εάν η παρουσιαζόμενη ως αλλαγή πλεύσης είναι πραγματική και όχι προσχηματική, τότε θα έπρεπε, ακόμη και την τελευταία στιγμή, να σταματήσουν να είναι παράγοντες αστάθειας, να αποσύρουν τις ενστάσεις στο εκλογοδικείο, να δώσουν τα χέρια και να στρωθούν στη δουλειά ενωμένοι ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ, το οποίο συνεχώς ευαγγελίζονται, χωρίς ίχνος αξιοπιστίας πλέον.

Γιώργος Δ. Καλλιβρούσης