ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Όπως όλα δείχνουν, η πορεία της ανθρωπότητας, παράλληλα με την πορεία του πλανήτη, οδεύουν προς μια νέα  βιβλική καταστροφή…

Δεν ξέρω αν θα είναι ο κατακλυσμός του Νώε, μια από τις επτά πληγές του Φαραώ ή η αποκάλυψη του Ιωάννη.

Εκείνο που ξέρω είναι, ότι το νερό άρχισε να παίζει τρελά παιχνίδια. Βρέχει και πλημυρίζει σκορπίζοντας καταστροφές και θάνατο εκεί που δεν πρέπει και δεν βρέχει εκεί που αναμένονταν και είναι απαραίτητο για την πρωτογενή παραγωγή και τη διατροφή μας.

Επίσης φονικοί πόλεμοι με εκατόμβες νεκρούς και εκατομμύρια πεινασμένων και κυνηγημένων ανθρώπων κυκλώνουν  ασφυκτικά  τον χώρο μας και επιδεινώνουν την κατάσταση.

Η πολυσυζητημένη ανάπτυξη έφτασε σε ένα σημείο που δεν μπορεί πιά να προχωρήσει περισσότερο, καθηλώθηκε στο μηδέν και αναμένεται να κυλίσει σε αρνητικό επίπεδο. Η εξέλιξη, η ψηφιοποίηση και ο σύγχρονος τρόπος ζωής μειώνουν τις θέσεις εργασίας και αυξάνουν την πληθώρα των ανέργων. Η δε τεχνητή νοημοσύνη εισέρχεται απειλητικά στη ζωή μας και κινδυνεύουμε να αντικατασταθούμε από ρομπότ. Με άλλα λόγια, αντί να πάμε μπρος, πάμε πίσω.

Και το χειρότερο, όλο αυτό το χάος έχει οδηγήσει σε έναν ιδιότυπο «νεοκανιβαλισμό», ακόμη και σε μικρές νησιωτικές κοινωνίες όπως είναι και η δική μας.

Στο όνομα μιας για όλα καλουπωμένης δημοκρατίας, ασχημονούν, προπηλακίζουν, προσεταιρίζονται ανύπαρκτα δικαιώματα και καταλήγουν σε ολιγαρχικές πρακτικές.

Ο λόγος για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, της διατροφής, της ενέργειας, της υγείας, της δημόσιας περιουσίας και όλων των άλλων επιτευγμάτων του σύγχρονου πολιτισμού της ευμάρειας της σπατάλης και της ασύστολης κατανάλωσης.

Δημαγωγοί, λαϊκιστές και  λαοπλάνοι γλυκομίλητοι  πολιτικοί, όλοι επικαλούμενοι τη δημοκρατία, μας ρουφούν το μυαλό  για να κερδοσκοπήσουν και να ικανοποιήσουν  τις φιλοδοξίες και τα συμφέροντα τους εις βάρος μας.

Είμαστε όμως  εμείς υπεύθυνοι, γιατί εκμεταλλεύονται τις δικές μας αδυναμίες, που έχουμε συνηθίσει να τα θέλουμε όλα και όλα να είναι τα μέγιστα και τα καλύτερα, αδιαφορώντας εάν αυτά είναι διαθέσιμα και αν φτάνουν για όλους…

Πολλοί λένε ότι είναι το πάρα πέντε και πρέπει να προλάβουμε για να αποφύγουμε την καταστροφή.

Εγώ πάντως πιστεύω, ότι ήδη βρισκόμαστε στο και πέντε και πρέπει να μάθουμε να ζούμε με την καταστροφή, για να μπορέσουμε να επιζήσουμε!

Το παρελθόν θα μπορούσε να μας δείξει το δρόμο για την επιβίωση. Αντί να καβγαδίζουμε για το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, ποιος είναι καταλληλότερος και ποιος ακατάλληλος, με ενωμένες δυνάμεις, ας ψάξουμε λύσεις με ομοψυχία σύνεση και ψυχραιμία, για το καλό όλων μας.

Ιδιαίτερα εμείς οι υπερήλικες, που βρισκόμαστε λίγο πριν την ολοκλήρωση του βιολογικού μας κύκλου, έχουμε την υποχρέωση να βοηθήσουμε τους νέους να καταλάβουν που βρίσκεται ο σκοπός της ζωής και το συμφέρον τους. Να κατανοήσουν πόσο φρούδο, νοσηρό και αντιπαραγωγικό είναι το ΕΓΩ, σε αντιδιαστολή με το προσοδοφόρο, ικανοποιητικό, ειρηνικό και παραγωγικό ΕΜΕΙΣ!

Ας ξεχάσουμε μια φρούδα ανάπτυξη, ας ψάξουμε σε αυτά που έχουμε και που μπορούμε και ας αφήσουμε τα μεγαλεία, την επίδειξη και τις υπερβολές…

Παράδειγμα το νερό:

Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη κάποια αποθέματα και για να φτάσουν ή για να προλάβουν να ξαναγεμίσουν τα υδραγωγεία, χρειάζεται διακοπή της υδροδότησης για κάποιες ώρες. Αυτό δεν είναι νέο, γίνονταν και πριν κάποιες δεκαετίες, πριν φέρουν συμπληρωματικό νερό από άλλες πηγές, επειδή το ήδη υπάρχον δεν επαρκούσε.

Τότε, κάθε σπίτι είχε και ένα ντεπόζιτο από λαμαρίνα, όπου την ώρα της υδροδότησης μαζεύονταν αρκετό νερό, ώστε να εξυπηρετεί τις ανάγκες του σπιτιού για της ώρες της διακοπής.

Αντί λοιπόν ο επαγγελματίας εστίασης, η νοικοκυρά, που κινδυνεύει από φωτιά λόγω βραχυκυκλώματος, οποιοσδήποτε άλλος πάσχει ή φοβάται από τις νυκτερινές διακοπές νερού, καθώς και ο δημοτικός σύμβουλος της αντιπολίτευσης, που νοιάζεται για το καλό των κατοίκων, ας φροντίσουν να προμηθευτούν τέτοια ντεπόζιτα νερού, που τώρα υπάρχουν έτοιμα στο εμπόριο, για να προστατευτούν και να προστατέψουν. Ο δε δήμος ας βρει ένα τρόπο να προτρέψει τους κατοίκους ή να τους πριμοδοτήσει, ώστε να προβούν σε αυτή την προμήθεια.

Είναι αυτονόητο, ότι ο δήμος εκτός της απαραίτητης λύσης ανάγκης, έχει την υποχρέωση να φροντίσει, ώστε το ίδιο φαινόμενο να μη επαναληφθεί στο μέλλον. Με παράδειγμα άλλα νησιά, όπως η Σύρος, η Κύθνος, η Ικαρία και άλλα, που δεν είχαν ποτέ τον υδάτινο πλούτο της Άνδρου, είχαν όμως φροντίσει με μικροφράγματα, αφαλάτωση και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας να εξασφαλίσουν νερό με επάρκεια.

Όσο για τη μειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου, να καταλάβουν ότι κατηγορώντας τη διοίκηση για ολιγωρία, δεν συμβάλουν στη λύση του προβλήματος, απλά δείχνουν, ότι οι ίδιοι είχαν ολιγωρήσει όταν ήταν πριν λίγους μήνες ακόμη διοίκηση και η σημερινή έκρυθμη κατάσταση οφείλεται αποκλειστικά σε αυτούς. Μόνο η συνεργασία και οι ενωμένες δυνάμεις στην ίδια κατεύθυνση θα βοηθήσουν στην επίλυση και την επίτευξη αποτελέσματος. Όποιος δεν το καταλαβαίνει ας παραιτηθεί!

Παράδειγμα υγεία:

Η πρόσφατη, άκομψη και εκδικητική συζήτηση για ορθοπαιδικό, έφερε στο προσκήνιο τις  ελλείψεις του Κέντρου Υγείας και τη πανθομολογούμενη ανεπάρκεια του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ).

Η αλματώδης εξέλιξη της Ιατρικής, με τις σχεδόν απεριόριστες δυνατότητες που εξασφαλίζουν τα νέα τεχνικά μέσα και τα πανάκριβα φάρμακα, είναι αδύνατο να εφαρμοστούν σε κάθε επαρχιακή και νησιωτική γωνιά της χώρας, ούτε καν σε όλες τις μεγάλες πόλεις και τα πανεπιστήμια. ΄Άλλωστε, δεν είναι απαραίτητο!

Η βέλτιστη Ιατρική δεν είναι ταυτόσημη με την μέγιστη. Το μεγαλύτερο, το ακριβότερο, το νεότερο, δεν είναι απαραίτητα και το καλύτερο. Τα πρωτόκολλα, οι ατέλειωτες εργαστηριακές εξετάσεις και όλα τα παρελκόμενα, δεν είναι καλύτερα από την κλινική εξέταση και την οξυδέρκεια ενός γιατρού, που έχει μάθει να αντεπεξέρχεται με πενιχρά μέσα και εκ του εν όντος.

Είναι πλέον εμφανές, ότι είναι αδύνατο, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως, να χρηματοδοτηθεί ένας τέτοιος Μολώχ. Η τάση είναι να επανέλθει η Ιατρική στην ολιστική μορφή που δίδαξε ο Ιπποκράτης και να αναβαθμιστεί η χρήση παλαιών μεθόδων και ξεχασμένων πρακτικών, που σήμερα αποκαλούνται εναλλακτική Ιατρική. Έτσι μόνο θα αποφευχθεί η ρομποτοποίηση, η ψηφιοποίηση, η τυποποίηση και θα επανέλθει η ανθρωποποίηση της Ιατρικής!

Παρόμοια αναδρομή στο παρελθόν θα διδάξει, θα ευαισθητοποιήσει και θα βοηθήσει για εξεύρεση λύσεων και σε όλους τους άλλους τομείς, όπως είναι η ενέργεια, η παιδεία, η διατροφή, η γεωργία, το εμπόριο, οι συγκοινωνίες και όλοι οι υπόλοιποι τομείς που μας ταλαιπωρούν και μας προβληματίζουν.

Προσωπικές φιλοδοξίες, ρεβανσισμός και εκδίκηση, δεν βοηθούν, αντίθετα εμποδίζουν και γίνονται μπούμερανγκ για αυτούς που τις μηχανεύονται.

Οι άνθρωποι δεν κρίνονται στα δημοτικά συμβούλια, αλλά στην κοινωνία!

Γιώργος Δ. Καλλιβρούσης