Δημοκρατία και εργαλειοποίηση της λαϊκής οργής

Η τραγωδία των Τεμπών σημάδεψε την Ελλάδα. Ένωσε τους πολίτες στη θλίψη, στη δικαιολογημένη οργή, στην απαίτηση για δικαιοσύνη. Όμως, καθώς περνάει ο καιρός, κάτι αλλάζει. Η οργή εργαλειοποιείται. Οι συγκεντρώσεις της 28ης Φεβρουαρίου, που ξεκίνησαν ως φόρος τιμής στους νεκρούς, έγιναν για κάποιους εφαλτήριο πολιτικής ανατροπής. Και η μετάβαση από τη Δημοκρατία στην Οχλοκρατία γίνεται όλο και πιο εμφανής.

Δημοκρατία vs Οχλοκρατία: Ποιος αποφασίζει;  Σε μια Δημοκρατία, η εξουσία πηγάζει από το σύνολο των πολιτών. Οι εκλογές είναι το απόλυτο εργαλείο έκφρασης. Δεν αποφασίζουν ούτε οι πιο θυμωμένοι, ούτε οι πιο δυνατοί, ούτε αυτοί που φωνάζουν περισσότερο. Αποφασίζει ο λαός στο σύνολό του.

Αντιθέτως, στην Οχλοκρατία, οι αποφάσεις παίρνονται από όποιον μπορεί να επιβάλει τη θέλησή του με πίεση, εκφοβισμό, βία. Όταν 300.000 άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους, έχουν κάθε δικαίωμα να διαδηλώσουν, να φωνάξουν, να απαιτήσουν αλλαγές. Αλλά δεν έχουν το δικαίωμα να επιβάλουν σε 10 εκατομμύρια πολίτες πώς θα κυβερνηθούν.

Η εργαλειοποίηση του πένθους : Όταν μια κοινωνία θρηνεί, η αξιοπρέπεια επιβάλλει σεβασμό. Η απώλεια ανθρώπινων ζωών δεν μπορεί να γίνεται πολιτικό εργαλείο. Η τραγωδία των Τεμπών έφερε πόνο, αλλά για κάποιους έγινε ευκαιρία.

Είναι άλλο να ζητάς δικαιοσύνη, κι άλλο να χρησιμοποιείς το πένθος ως πολιτικό όπλο για να ανατρέψεις μια κυβέρνηση. Κι εδώ έρχεται η μεγάλη παγίδα: όταν το πένθος μετατρέπεται σε όπλο, χάνει την αγνότητά του. Όταν η οργή γίνεται οργανωμένη στρατηγική, η αλήθεια θολώνει.

Οι κουκουλοφόροι και οι πραγματικοί πολίτες:  Σε κάθε μεγάλη διαδήλωση, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Κάποιοι διαδηλώνουν ειρηνικά. Και κάποιοι άλλοι –κουκουλοφόροι, προβοκάτορες, εγκάθετοι από όπου κι αν προέρχονται– επιλέγουν τη σύγκρουση.

Ποιος κερδίζει από τα επεισόδια; Σίγουρα όχι οι οικογένειες των θυμάτων. Σίγουρα όχι η κοινωνία που ζητά λύσεις. Αντιθέτως, η βία αφαιρεί από την ουσία του αγώνα. Απομακρύνει τους πολίτες που θέλουν αλλαγή, αλλά δεν θέλουν χάος.

Ποιος αποφασίζει για την επόμενη κυβέρνηση;   Το πολιτικό μέλλον της χώρας δεν το καθορίζουν ούτε οι διαδηλώσεις, ούτε οι κουκουλοφόροι. Το καθορίζει η Δημοκρατία, μέσα από τις εκλογές. Όσοι θέλουν αλλαγή, θα έχουν την ευκαιρία να την απαιτήσουν στις κάλπες, με συνοπτικές διαδικασίες.

Η Ελλάδα έχει 10 εκατομμύρια πολίτες. Ο καθένας έχει δικαίωμα στη γνώμη του, αλλά η απόφαση ανήκει στο σύνολο. Όχι στην οργή, όχι στη βία, όχι στην εργαλειοποίηση του πένθους.

Η πραγματική δικαιοσύνη θα έρθει όταν οι υπεύθυνοι πληρώσουν, όταν οι διαδικασίες αλλάξουν, όταν οι πολίτες ψηφίσουν συνειδητά. Μέχρι τότε, ας μην αφήσουμε το πένθος να γίνει όχημα για μικροπολιτικά παιχνίδια. Γιατί οι νεκροί αξίζουν σεβασμό, όχι εκμετάλλευση.

Γιώργος Δ. Καλλιβρούσης