ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ

Σήμερα είναι Τσικνοπέμπτη. Ο μουντός καιρός και η μελαγχολία της ξενιτιάς κεντρίζουν τη νοσταλγία, για νοερό ταξίδι στο παρελθόν. Όπως όλοι οι γέροι, έτσι κι εγώ, συνηθίζουμε  να ανατρέχουμε στα παλιά και να τα ωραιοποιούμε. Σήμερα όμως, μετά από αυτά που έγραφα χθες για τη θετική σκέψη, ξεχειλίζει η αισιοδοξία και με οδηγεί σε μια διαφορετική οπτασία με ευχάριστο και εορταστικό όραμα (τα περασμένα, περασμένα. Εμπρός τώρα για το μέλλον):

Κάπου, στο Μπατσί, τη βιτρίνα της Άνδρου, που το καλοκαίρι κατακλύζεται από ξένους και γίνεται σχεδόν απρόσιτο για τους ντόπιους, έχει στηθεί ένα τρικούβερτο γλέντι. Μια τεράστια παρέα από όλους όσους υπηρετούν τα κοινά, τα υπηρέτησαν στο παρελθόν και φιλοδοξούν να τα υπηρετήσουν στο μέλλον, μαζί με τις οικογένειες τους. Τους γνωρίζω όλους, άνθρωποι της διπλανής και της παραδιπλανής πόρτας, που όλοι γνωρίζονται επίσης μεταξύ τους και διασκεδάζουν, σχεδόν αγκαλιασμένοι. Τσουγκρίζουν τα ποτήρια με το κρασί τους και τσιμπολογάνε τα κοψίδια κατευθείαν από τη θράκα, κάνοντας φιλικές προπόσεις και πειράζοντας, τσουχτερά, αλλά καλοπροαίρετα ο ένας τον άλλο. Τι ωραία εικόνα, τι υπέροχο γλέντι! Μου θυμίζει οικογενειακή γιορτή, χοιροσφάγια  ή την τελευταία μου συνάντηση με τους παλιούς συμμαθητές… Πόσο χαίρομαι, πόσο υπερήφανος αισθάνομαι για τον τόπο μου και πόσο αισιόδοξος νοιώθω για το μέλλον, ακόμη και χωρίς εμένα…

Όνειρο απατηλό; Δεν ξέρω, ίσως ναι, ίσως όχι. Θέμα αλλαγής νοοτροπίας; Σαφώς ναι, αλλά όχι απλό. Ο καθένας έχει τις απόψεις του, τον εγωισμό του και την εντύπωση ότι τα ξέρει όλα καλύτερα και οι άλλοι πρέπει να υποταγούν στη δική του θέληση, για το καλό τους (!). Αν κατανοήσουμε, ότι η διαφορετική γνώμη είναι κέρδος και όχι προσβολή, ότι είναι ακριβώς αυτό που κάνει κάθε άνθρωπο μοναδικό και εξίσου αξιόλογο, δεν χρειάζεται να αλλάξουμε νοοτροπία, γιατί το έχουμε ήδη κάνει…

Τώρα, που ο πυρετός της προεκλογικής αναμέτρησης άρχισε να ανεβαίνει, είναι ευκαιρία για αποκατάσταση των σχέσεων και της φιλίας όσων θέλουν να υπηρετήσουν τον τόπο και θα τον υπηρετήσουν καλύτερα μονιασμένοι, εάν όχι ενωμένοι, που είναι το τέλειο!

Δόξα και τιμή σε όλους όσους αποφασίζουν να υπηρετήσουν το νησί ως εκλεγμένοι εκπρόσωποι των συμπατριωτών μας. Όλοι είναι ολοκληρωμένες προσωπικότητες, απόλυτα χρήσιμοι για το καλό του τόπου μας. Κανείς δεν περισσεύει και κανείς δεν είναι άχρηστος. Μπορεί κάποιοι στην προτίμηση μας να είναι καλύτεροι από τους άλλους, χωρίς όμως αυτό να συνεπάγεται ότι οι άλλοι είναι χειρότεροι. Κρίμα που έχουμε μόνο μια ψήφο…

Γιώργος Δ. Καλλιβρούσης