“Τι να πω;” Συνέχεια και τέλος!

Με το πες πες και διάφορες… «μαλαγανιές» με κατάφεραν να ξαναμπώ στον κόπο να σχολιάσω τα «Ανδριώτικα». Όπως κάθε φορά, έτσι και τώρα βρήκα τον μπελά μου. Δέχτηκα «πυρ ομαδόν» και από τις δύο παρατάξεις των υποψήφιων τοπικών ταγών. Ακόμη και αυτοί που με προέτρεπαν να γράψω, παρεξηγήθηκαν…

Οι μεν έβρισκαν, ότι θίγοντας τα κατά τη γνώμη μου κακώς κείμενα, έπαιρνα θέση, εμμέσως πλην σαφώς, κατά μιας συγκεκριμένης παράταξης. Οι άλλοι πάλι, θεώρησαν, ότι αφού έθιξα τα κακώς κείμενα του ενός, έπρεπε να τονίσω, ότι οι άλλοι θα τα κάνουν καλύτερα…

Και οι δυο πάντως σε πρωτοφανή ομοφωνία συμφώνησαν και με έψεξαν, ότι βάλθηκα να ακυρώσω τα τόσο επιτυχημένα και απαραίτητα πανηγύρια των συλλόγων του νησιού, δείχνοντας, ότι στην  πραγματικότητα,  όλοι τους, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων,  «είναι για τα.. πανηγύρια», οπότε είναι κατανοητή η σπουδή τους…

Εγώ, ούτε την κατάργηση των πανηγυριών  ζήτησα, ούτε κάτι άλλο. Ουδέποτε προσπαθώ να υποδείξω κάτι προς ελτέλεση!

Εκφράζω την προσωπική μου γνώμη.  Έκανα κάποιες διαπιστώσεις και περιέγραψα κάποιες καταστάσεις. Σε τελευταία ανάλυση, αφού τους αρέσουν τόσα και τόσα ανάποδα  που συμβαίνουν στο νησί, δεν πρόκειται εγώ να τους κάνω να τα αλλάξουν. Ας τα κρατήσουν και ας τα χαίρονται, αλλά κάποια στιγμή θα λογοδοτήσοιυν:

Μιλούν για μεγαλεπίβολα έργα που έχουν ήδη πραγματοποιήσει και για πολύ μεγαλύτερα που πρόκειται να κάνουν εάν εκλεγούν. Είναι λένε όμως τόσο μεγάλο το νησί, που τα έργα δεν φαίνονται εύκολα δια γυμνού οφθαλμού… Από την άλλη παραβλέπουν ότι είναι πρωθύστεροι, αφού ξεκινούν νέα έργα πριν ολοκληρωθούντα παλιά και χώρις να έχουν συντηρήσει τα ήδη υπάρχοντα που καταρρέουν.

Έφεραν επιτέλους στο νησί τον τουρισμό, που δήθεν οι παλιοί προσπαθούσαν να εμποδίσουν. Παραβλέπουν όμως, ότι ακριβώς την εποχή που αρχίζει μια παγκόσμια κίνηση κατά του άκρατου και άναρχου τουρισμού, σε στιλ Μυκόνου και Σαντορίνης, κατάφεραν να κατακλύζουν, λίγες μέρες το καλοκαίρι, ολόκληρο το νησί και ιδιαίτερα τη Χώρα, με ορδές αποπροσανατολισμένων ταξιδιωτών, που τριπλό παρκάρουν τα τροχοφόρα τους προκαλώντας κυκλοφοριακή συμφόρηση. Η εστίαση μετατρέπεται σε φαγητό καντίνας με σελφ σέρβις, λόγω έλλειψης προσωπικού και παρατεταμένης αισχροκέρδειας,  ώστε να καλυφτούν οι υπόλοιποι, άγονοι, μήνες. Ακόμη και τα κοτέτσια έχουν μετατραπεί σε βραχυπρόθεσμα ενοικιαζόμενα, σε σημείο να μην υπάρχει στέγη για υπαλλήλους, που θα στελέχωναν δημόσιες υπηρεσίες και ΕΣΥ και  με αποτέλεσμα όλες οι υπηρεσίες να είναι αδρανείς και υποστελεχωμένες

Τι να σχολιάσω ακόμη; Το πλακόστρωτο οδόστρωμα, της μοναδικής ομορφιάς Αγοράς της Χώρας, που έχει καταληφθεί από παράνομα τραπεζοκαθίσματα, σε σημείο να μην υπάρχει χώρος για διερχόμενους παιζούς;

Τους υπερπλήρεις κάδους απορριμμάτων, με σάκους σκουπιδιών διαλυμένους  από τρωκτικά και γατιά και τα αποφάγια με τα τηγανόλαδα να μαυρίζουν τις πλάκες, που νοικοκυραίοι δήμαρχοι στο παρελθόν ασβέστωναν;

Την αμφίβολη ποιότητα  πόσιμου νερού και την διακοπή υδροδότησης ορισμένων χωριών;

Την παντελή έλλειψη αστυνόμευσης για την ασφάλεια και τη διατάραξη της κοινής ησυχίας;

Τα ζωτικής σημασίας προβλήματα είναι άπειρα και αντί να σκέπτονται πως θα τα λύσουν, φοβούνται ότι θα εφαρμοστούν οι διατάξεις για τις συναθροίσεις και θα… «απαγορευτούν» τα πανηγύρια…

Μια και μιλάμε για πανηγύρια, πάρτυ και παρόμοιες εκδηλώσεις, ποιος είπε ότι πρέπει να καταργηθούν; Έχουν αναφερθεί μόνο για να περιγράψουν τη σπουδή των υποψηφίων τοπικών παραγόντων, όχι για να ενισχύσουν τους συλλόγους, αλλά για προσωπική τους προβολή και  επίθεση κατά των παραταξιακών τους αντιπάλων, τη στιγμή που η χώρα καίγονταν από τις πυρκαγιές και οι συμπατριώτες μας θρηνούσαν θύματα και χαμένες περιουσίες… Το πρόσφατο παράδειγμα της αποπομπής Πατούλη από από το  ψηφοδέτιο της Περιφέρειας Αττικής, θα έπρεπε να τους έχει συνετίσει, αλλά που;

«Κοντός ψαλμός αλληλούια». Σε ένα μήνα έχουμε εκλογές και αντί προγραμμάτων και εξαγγελιών για επίλυση των πολλαπλών προβλημάτων, οι υποψήφιοι τσακώνονται για το παρελθόν και τις όποιος επιδόσεις τους. Ποιος νοιάζεται για τα περασμένα και ξεχασμένα; Το μέλλον μετρά! Αλλά για το μέλλον… κουβέντα…

Καλή συνέχεια και ραντεβού το βράδυ της κάλπης! (Μέχρι τότε… «σιγή ασυρμάτου»…)

Γίωργος Δ. Καλλιβρούσης