ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΗΡΩΕΣ;

ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΗΡΩΕΣ;

Πριν λιγότερο από δύο χρόνια (16 Σεπτεμβρίου 2022), η ανθρωπότητα ανατρίχιασε για το θάνατο της 22χρονης Ιρανής Μαχσά Αμίνι  επίσης γνωστής ως Ζίνα Αμίνι, που πέθανε σε φυλακή της  Τεχεράνης (πιθανώς λόγω αστυνομικής βίας) , ενώ βρισκόταν υπό κράτηση, επειδή δεν φορούσε σωστά την υποχρεωτική ισλαμική μαντίλα…

Το θεοκρατικό ισλαμικό καθεστώς της χώρας κατέστειλε τις εξεγέρσεις που ακολούθησαν το φρικιαστικό γεγονός, με αιματηρά μέσα και εκτελέσεις.

Η μαντίλα, τσαντόρ, μπούρκα, φερετζές, χιτζαμπ, νικάμπ  και όλα αυτά τα πέπλα, που είναι υποχρεωμένες να φορούν οι Μουσουλμάνες για να  καλύπτουν το πρόσωπο, ακολουθώντας συγκεκριμένες ισλαμικές παραδόσεις που τις θέλουν να είναι σεμνές στους δημόσιους χώρους, δεν είναι κάτι που επιβάλει το κοράνι. Όσο περίεργο κι αν ακούγεται είναι μια παράδοση, μια θρησκευτικά υποκινούμενη αυτο-οριοθέτηση, στον ισλαμικό κόσμο μια αμυντική χειρονομία κατά των επίδοξων «μνυστήρων», που δημιουργήθηκε , από μέτρο που επέβαλε, ο μεγαλύτερος ήρωας των Ελλήνων, ο Μέγας Αλέξανδρος:

Ο θρύλος του μεγάλου Πέρση διανοούμενου και φιλόσοφου Nizami († 1209) ανάγει την προέλευσή του στον Μέγα Αλέξανδρο. Όταν οι στρατιώτες του στην Ανατολή γοητεύτηκαν από τις “νεραϊδομορφές” με “ασημένια στήθη και πέτρινες καρδιές”, ο βασιλιάς τις διέταξε να καλυφθούν για να αποτρέψουν τον πειρασμό. Ο Νιζάμι αποδοκίμασε αυτό το έθιμο. Το βασικό μοτίβο αναφέρεται από τον Καντ το 1786 στην ερμηνεία του για το φύλλο συκής της Εύας στον παράδεισο: «Το εμπόδιο της θέασης αυξάνει την ένταση, όπως ακριβώς η αυλαια στο θέατρο. Το άνοιγμα γίνεται εμπειρία. Το πέπλο αυξάνει την αξία αυτού που είναι καλυμμένο μέσω της καθυστέρησης στην αποκάλυψη και της περιέργειας για αυτό που αποκαλύπτεται, όπως ακριβώς εκτιμούμε τα δώρα., που είναι περιτυλιγμένα σε πολύχρωμο χαρτί.

Γιώργος Δ. Καλλιβρούσης

Πηγή: A. Demandt: Grenzen Geschichte undGegenwart, Propyläen 2020