ΨΗΦΙΣΑΜΕ

ΨΗΦΙΣΑΜΕ

Τη εποχή που στην Ελλάδα ο προεκλογικός πυρετός ανεβαίνει επικίνδυνα και η λασποβροχή μετατρέπεται σ βούρκο, στην Ελβετία, τη χώρα των ρολογιών, των τραπεζών, των αγελάδων και της σοκολάτας, μόλις ψηφίσαμε με επιστολική ψήφο, για την ανανέωση της βουλής και της κυβέρνησης (ακόμη και τα μέλη της κυβέρνησης εκλέγονται εδώ από τον λαό) του καντονιού μας, μέσα από την ηρεμία και τη θαλπωρή του σπιτιού μας.

Προεκλογική κίνηση, ουσιαστικά δεν υπήρχε, ούτε άλλαξε κάτι στη ρουτίνα της καθημερινής ζωής. Μόνο μερικές δημοσιεύσεις στον τύπο και μερικές αφίσες σε προκαθορισμένα σημεία, υπενθύμιζαν στους πολίτες το εκλογικό τους καθήκον.

Κάπου υπάρχει και ένα εκλογικό τμήμα, το οποίο την ημέρα που κλείνει η εκλογική διαδικασία, είναι μόνο για δύο ώρες ανοικτό, για τους λίγους αργόσχολους, που προτιμούν τη φυσική παρουσία. Ο μεγάλος όγκος του εκλογικού σώματος έχει ήδη ψηφίσει, προηγουμένως επιστολικά, διευκολύνοντας έτσι την εξαγωγή των αποτελεσμάτων, που ανακοινώνονται συνήθως μέχρι το μεσημέρι ή το απόγευμα της ίδιας ημέρας.

Κάθε ψηφοφόρος έχει δικαίωμα, μέχρι πέντε ψήφων ή από ενιαίο ψηφοδέλτιο κόμματος αυτούσιο, ή από διάφορα κόμματα, αναγράφοντας τα ονόματα των υποψηφίων σε κενό ψηφοδέλτιο.

Δεδομένου ότι το σύστημα δεν επιτρέπει το σχηματισμό μονοκομματικής κυβέρνησης, αναγκαστικά προκύπτουν κυβερνήσεις συνεργασίας. Οπότε, ψηφίζοντας υποψηφίους διαφόρων κομμάτων δηλώνεις τη προτίμηση σου για το κομματικό σχήμα που θέλεις να έχει η νέα κυβέρνηση.

Στη φτωχή Ελλάδα, κάθε εκλογική αναμέτρηση επιβαρύνει σημαντικά τον κρατικό προϋπολογισμό και την τσέπη των υποψηφίων. Συνεπάγεται επίσης μεγάλο πλήγμα στη Εθνική οικονομία, λόγω της αστάθειας κατά την προεκλογική περίοδο και τις αμέτρητες χαμένες εργατοώρες για μετακίνηση ψηφοφόρων και οπαδών  με πούλμαν και αεροπλάνα σε απομακρυσμένα εκλογικά κέντρα και σε χολιγουντιανές προεκλογικές συγκεντρώσεις μίσους και διχασμού.

Στην πλούσια Ελβετία, ανταπεξέρχονται με τους υπάρχοντες υπαλλήλους και η μόνη επιβάρυνση είναι τα ταχυδρομικά τέλη και τα έξοδα τυπογραφείου.

Οι εκλογές περνάνε τόσο απαρατήρητα, που αποκλείεται να επηρεάσουν την κοινωνική ζωή και ακόμη λιγότερο την οικονομία, γιατί η ανανέωση των κυβερνήσεων και των κοινοβουλίων, είναι μια απλή διαδικασία, που δεν αλλάζει κάτι στην ακολουθούμενη πολιτική. Όσο για προεκλογικές συγκεντρώσεις, όπως στην Ελλάδα, ανήκουν στη σφαίρα του εξωπραγματικού και… φαιδρού, γιατί απλούστατα, κανείς δεν θα πάει. Μετακινήσεις ψηφοφόρων δεν γίνονται, γιατί με την επιστολική ψήφο, μπορείς να ψηφίσεις ακόμη και από το εξωτερικό.

Αυτοί που τα ξέρουν όλα καλύτερα, θα σπεύσουν να πουν, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να συγκριθεί με την Ελβετία. Σαφώς η σημερινή Ελβετία δεν είναι συγκρίσιμη με τη σημερινή Ελλάδα. Μπορεί όμως να συγκριθεί με την παλιά Ελβετία και με την Ελλάδα, στις αρχές του νέου κράτους:

Και οι δύο μικρές ευρωπαϊκές χώρες με πολλά βουνά και λίγες πεδιάδες, κυρίως ή αποκλειστικά γεωργικές.

Η Ελβετία ανέπτυξε ιδιαίτερα την κτηνοτροφία. Οι άνδρες πήγαιναν μισθοφόροι σε ξένους στρατούς ή μετανάστευαν οικογενειακώς σε άλλες χώρες. Οι γυναίκες ήταν περιζήτητες ως παραμάνες και νταντάδες σε ξένα πλουσιόσπιτα. Η διοικητική οργάνωση του κράτους ήταν ιδιαίτερα προβληματική, λόγω της ανομοιογένειας του λαού, που αποτελείται από διάφορες εθνότητες, με διαφορετικές καταβολές, διαφορετικές συνήθειες και το σπουδαιότερο, διαφορετικές γλώσσες, που εκτός των άλλων δεν είχαν πάντα φιλικές προθέσεις ανάμεσα τους. Κοινό σημείο αναφοράς που τους ένωνε, ο αγώνας απαλλαγής από τον Γαλλικό και τον Αυστριακό ζυγό.

Αναδείχνοντας τη διαφορετικότητα σε ευκαιρία και αποκτώντας δημοκρατική συνείδηση και πολιτικό ήθος, κατάφεραν να επιτύχουν μίαν αξιοζήλευτη ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ, χάριν της οποίας κατάφεραν να γίνουν μια από τις πλουσιότερες και σημαντικότερες χώρες, πολλές πόλεις της οποίας βρίσκονται σήμερα, στην κορυφή της λίστας για την καλύτερη ποιότητα ζωής παγκοσμίως.

Από την άλλη μεριά η Ελλάδα βουτήχτηκε και εξακολουθεί να είναι βουτηγμένη στα πολιτικά πάθη και τη στείρα αντιπαράθεση, παρά τις κοινές ρίζες και την κοινή γλώσσα του λαού… Δυστυχώς στη χώρα που καυχιέται ότι γέννησε τη δημοκρατία, η δημοκρατική αντίληψη εξαρτάται από συμφέροντα και εγωισμούς και παραβλέπεται συστηματικά η ουσία της δημοκρατίας, που είναι ο σεβασμός στη διαφορετική γνώμη, εμποδίζοντας έτσι την κοινωνική συνοχή.

Χωρίς κοινωνική συνοχή, χωρίς ομόνοια και ομοψυχία, δεν γίνεται να επιτευχθούν κοινοί σκοποί! Θα διαιωνίζεται η ισχυρογνωμοσύνη, η πόλωση και ο εγωισμός, με συνέπια οι άλλοι να ευημερούν και εμείς να βρισκόμαστε σε χειμερία νάρκη και λιτότητα διαρκείας…!

Εάν συνειδητοποιήσουμε πόσο κακό κάνουμε στους εαυτούς μας και την πατρίδα μας με όλα αυτά, ίσως καταφέρουμε να σπάσουμε τα αόρατα δεσμά της ανοησίας μας και καταφέρουμε να αλλάξουμε νοοτροπία. Ευκαιρία οι εκλογές, Εθνικές, Ευρωπαϊκές και Δημοτικές, που έρχονται.

Ας αποφύγουμε συγκεντρώσεις, φανατισμούς, λασπολογία και αναθεματισμό των διαφορετικά σκεπτόμενων. Ας αρνηθούμε την ψήφο μας σε αυτούς που πολώνουν και διχάζουν!

Γιώργος Δ. Καλλιβρούσης